Βικιπαίδεια για το Χαλοουίν

Ο Τζακ δεν επιτρέπεται να εισέλθει στην κόλαση (καθώς ο Διάβολος τηρεί την υπόσχεσή του), ρίχνοντάς του ένα αναμμένο κάρβουνο από τις φωτιές της κόλασης. Στη διαδρομή της επιστροφής του έπειτα από μια βραδιά μεθύσι (ο Διάβολος συναντά τον Τζακ), τον οποίο καταφέρνει να ξεγελάσει με σκοπό να ανέβει σε ένα δέντρο. Οι guisers κουβαλούν παραδοσιακά τα φανάρια την παραμονή των Αγίων Πάντων με σκοπό να τρομάξουν τα κακά πνεύματα.

Ονομασίες: Με ποιον τρόπο οι κοινωνικές αντιλήψεις διαμορφώνουν την εμφάνισή μας

Οι άνθρωποι πίστευαν πως τα πνεύματα περιπλανιούνται, οι μάγισσες πετούν στον αέρα και οι νεράιδες χορεύουν. Οι περισσότερες από τις παρατηρήσεις https://goldenwinnerslot.gr / τελετές που συνδέονται με το Halloween αναφέρονται στην πίστη πως εκείνη τη νύχτα επικρατούν απόκρυφες επιρροές και ότι οι υπερφυσικές δυνάμεις θα αποκαλύψουν μυστικά και θα επηρεάσουν το μέλλον. Πιστεύεται ότι, αυτός ο χώρος υπήρξε κέντρο των εορτασμών του Σόουιν (Samhain).

Ίσως αυτή η περίοδος να θεωρούνταν η πιο κατάλληλη, δεδομένου ότι η φύση βρίσκεται σε κατάσταση «θανάτου». Στη συγκεκριμένη γιορτή, οι χριστιανικές παραδόσεις συγχωνεύονται, όπως είναι η Ημέρα των Αγίων Πάντων , All Hallows’ Day,. Αν και πήγε στον παράδεισο (ο Θεός δεν τον δέχθηκε), επειδή ο Τζακ ήταν ένας μίζερος και κακός άνθρωπος και έτσι τον έστειλε πίσω στην κόλαση. Μετά από πολλές παρακλήσεις — αποφασίζει ο Τζακ να ελευθερώσει τον Διάβολο, με την προϋπόθεση να του δώσει εκείνος την υπόσχεση ότι δεν θα τον ενοχλήσει για έναν χρόνο, ούτε θα απαιτήσει την ψυχή του όταν πεθάνει.

Σήμα κατατεθέν της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από μεγάλες κολοκύθες, πάνω στις οποίες χαράζουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο αστεία και άλλοτε πιο τρομακτικά. Σύμφωνα με τον Κέρλι (τα πλάσματα και οι θεότητες), υπό την ηγεσία της θεάς Morríghan, εμφανίζονταν για να προετοιμάσουν τον κόσμο για τον χειμώνα, ενώ οι ντόπιοι φορούσαν στολές και μάσκες για να μην τους πάρουν τα πνεύματα. Ο τοπικός αρχαιολόγος Δανιέλ Κέρλι δήλωσε στο BBC ότι «πριν από 2.000 χρόνια οι ντόπιοι πίστευαν ότι η πύλη ανάμεσα στους κόσμους άνοιγε στις 31 Οκτωβρίου». Στοιχεία της φθινοπωρινής περιόδου, όπως κολοκύθες, φλούδες καλαμποκιού και σκιάχτρα, είναι επίσης διαδεδομένα.

Ο Τζακ τον ρώτησε όταν:

Κατά τη διάρκεια του Halloween, παραδοσιακά μακάβρια σύμβολα, όπως σκελετοί, φαντάσματα, ιστούς αράχνης, επιτύμβιες στήλες και μάγισσες, μπορεί να στολίζουν αυλές, δημόσιους χώρους και κάποιες κατοικίες. Έτσι (μέσω της αμερικανικής επιρροής), οι παραδόσεις του Χάλογουιν διαδόθηκαν σε πολλές άλλες χώρες προς το τέλος του 20ού και στις αρχές του 21ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών της ηπειρωτικής Ευρώπης και κάποιων περιοχών της Άπω Ανατολής. Μια υποθετική άποψη αναφέρει ότι πολλές παραδόσεις του Χάλλογουιν επηρεάστηκαν από γιορτές συγκομιδής των Κελτών, όπως το γαελικό φεστιβάλ Σόουιν , ιρλ. Samhain, που έχει θεωρηθεί ότι έχει παγανιστικές ρίζες.

• Στη λαϊκή κουλτούρα, το Χάλλογουιν έχει γίνει μια γιορτή τρόμου και συνδέεται με το μακάβριο και το υπερφυσικό.
• Υπάρχει μια θεωρία που υποστηρίζει ότι οι παραδόσεις του Χάλλογουιν έχουν επηρεαστεί από τις κελτικές γιορτές συγκομιδής, κυρίως το γαελικό φεστιβάλ Σόουιν (ιρλ. Samhain), το οποίο θεωρείται ότι έχει παγανιστικές ρίζες.
• Ο Τζακ (σκεπτόμενος γρήγορα), χαράσσει το σταυρό στον φλοιό, παγιδεύοντας έτσι τον Διάβολο μέσα στο δέντρο.
• Έτσι πέρασε ο χρόνος και ο διάβολος ξαναεμφανίστηκε την ώρα που ο Τζακ προσπαθούσε να κόψει ένα φρούτο από κάποιο δέντρο.
• Σήμα κατατεθέν της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από μεγάλες κολοκύθες (πάνω στις οποίες χαράζουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά), άλλοτε πιο αστεία και άλλοτε πιο τρομακτικά.

Οι πίσω τοίχοι των εκκλησιών είναι — όπως παραδοσιακά λέγεται, «διακοσμημένοι με την απεικόνιση της Τελικής Κρίσης, που περιλαμβάνει το άνοιγμα τάφων και την ανάσταση των νεκρών, έναν παράδεισο γεμάτο αγγέλους και μια κόλαση γεμάτη δαίμονες», ένας σχεδιασμός που έχει διαρκώς διαποτίσει την τήρηση αυτού του τριημέρου. Το 1837 καταγράφεται η αμερικανική παράδοση του σκαλίσματος κολοκυθών (η οποία αρχικά συνδεόταν με την εποχή της γενικής συγκομιδής), χωρίς όμως να συνδεθεί ειδικά με το Halloween μέχρι τα μέσα με τέλη του 19ου αιώνα. Υπάρχει ένα γνωστό ιρλανδικό χριστιανικό παραμύθι που σχετίζεται με ένα φανάρι — το οποίο, σύμφωνα με τη λαογραφία, αντιπροσωπεύει μια «ψυχή στην οποία έχει απαγορευτεί η είσοδος σε παράδεισο και κόλαση».

Ρόσκομον Κομητεία: Η Πύλη στην Κόλαση

Ο διάβολος ανέβηκε και ο Τζακ αμέσως σκάλισε ένα σταυρό στον κορμό του δέντρου. Πράγματι μεταμορφώθηκε ο διάβολος σε νόμισμα, αλλά ο Τζακ αντί να πληρώσει τον έβαλε στην τσέπη του, δίπλα σε ένα σταυρό και έτσι ο διάβολος δεν μπορούσε να πάρει την κανονική του μορφή. Το έθιμο της κολοκύθας που είναι σήμα κατατεθέν της γιορτής αυτής έχει τις ρίζες του σε έναν παλιό Ιρλανδικό μύθο (του Τζακ), που ήταν τσιγκούνης και πειραχτήρι.

Ο Τζακ έβγαλε ένα ραπάνι (που πάντα κουβαλούσε μαζί του, καθώς ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα του φαγητά), το χάραξε και έβαλε μέσα το κάρβουνο. Είτε το γιορτάζουμε είτε όχι, μπορούμε να μάθουμε από αυτό πώς οι λαοί του κόσμου κρατούν τις παραδόσεις τους ζωντανές, και πώς κάποιες από αυτές ταξιδεύουν και φτάνουν τελικά και στη δική μας χώρα! «Πώς θα φύγω; Έξω έχει σκοτεινιά», ο διάβολος πήρε ένα αναμμένο κάρβουνο και του το έδωσε για να φωτίζει το δρόμο του μέσα στη νύχτα.